سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا برجاست

سلام بر روي ماه تو عزيز دل سلام از ماست

تو يك روياي كوتاهي دعاي هر سحر گاهي

شدم خواب عشقت چون مرا اينگونه ميخواهي

من ان خاموش خاموشم كه با شادي نمي جوشم

ندارم هيچ گناهي جز كه از تو چشم نمي پوشم

دو غم در شكل اوازي شكوه اوج پروازي

نداري هيچ گناهي جز كه بر من دل نمي بازي

مرا ديوانه مي خواهي ز خود بي گانه ميخواهي

مرا دل باخته چون مجنون ز من افسانه مي خواهي

شدم بيگانه با هستي ز خود بي خودتر از مستي

نگاهم كن نگاهم كن شدم هر انچه ميخواستي

بكش اي دل شهامت كن مرا از غصه راحت كن

شدم انگشت نماي خلق مرا تو درس عبرت كن

نكن حرف مرا باور نيابي از من عاشق تر

نميترسم من از اقرار گذشت اب از سرم ديگر

سلام اي كهنه عشق من كه ياد تو چه پا بر جاست

دستهای مهربانت هميشه لبريز است از عشق ،

تو را كه مي بينم همه دريچه های دلم باز می شود به سمت روز ،

صدای تو را كه می شنوم بهترين غزلها را به ياد می آورم.

تو را كه می خوانم به نور می رسم و به اوج آسمان اميد و دستهايم از آفتاب و عشق پر مي شود.

 
 
آسمان را قسمت کردند؛
    تکه ای برای برکه
      تکه ای برای دريا
        تکه ای برای رود....

دلم را قسمت کردند؛
   تکه ای برای تو
     تکه ای برای تو
        تکه ای برای تو.....

با تو از حادثه ها خواهم گفت
گريه اين گريه اگر بگذارد
با تو از روز ازل خواهم گفت
فتح معراج ازل كافی نيست
با تو از اوج غزل خواهم گفت

مينويسم،همه ی هق هق تنهايی را
تا تو از هيچ، به آرامش دريا برسی
تا تو از همهمه همراه سكوتم باشی
به حريم خلوت عشق، تو تنها برسی

مينويسم،مينويسم از تو
تا تن كاغذ من جا دارد...

مينويسم همه ی با تو نبودن هارا
تا تو از خواب مرا به با تو بودن ببری
تا تو تكيه گاه امن خستگی ها باشی
تا مرا باز به ديدار خودِ من ببری

مينويسم،مينويسم از تو
تا تن كاغذ من جا دارد

نــذار بـــــــاور کنم

تنهای تنهام

نمی خوام

با کسی غير از تو باشم

مي خوام

از خوابی که لحظش يه ساله

برای ديدن روی تو پاشم

اگــه تو باشی و

دنيا نباشه

ميشه بــا تو

همه دنيا رو حس کرد

همه دنيا بياد و

تو نباشی

دلم دق مي کنه

با اين همـــــه درد

تموم زندگيمو زير و رو کن

که بی تو

دلخوشيهامم گناهه

خودت باش

و من

و ديوانگيهام

فقط با تو دل من

روبراهه

بذار بـــــــــاور کنم

اينو که با عشق

حقيقت ميشه تو افسانه باشه

ميشه افســـــانه ها رو زندگي کرد

اگه حق با منه

ديوانه باشه

مهربانم، اي خوب
ياد قلبت باشد؛ يک نفر هست  اين جا
بين آدم هايی، که همه سرد و غريبند با تو
تک و تنها، به تو مي انديشد و
  دلش از دوري تو دلگير است....

مهربانم، اي خوب
ياد قلبت باشد؛ يک نفر هست که چشمش ،
به رهت دوخته بر در مانده
و شب و روز دعايش اين است؛
زير اين سقف بلند، هر کجايي هستی، به سلامت باشی
و دلت همواره، محو شادی و تبسم باشد...

مهربانم، اي خوب
ياد قلبت باشد؛ يک نفر هست که دنيايش را،
همه هستي و رؤيايش را، به شکوفايی احساس تو، پيوند زده
و دلش مي خواهد، لحظه ها را با تو، به خدا بسپارد....

مهربانم، اي خوب
يک نفر هست که با تو
تک و تنها، با تو
پر انديشه و شعر است و شعور
پر احساس و خيال است و سرور

مهربانم، اي يار، ياد قلبت باشد؛
يک نفر هست که با تو، به خداوند جهان نزديک است
و به يادت، هر صبح، گونه سبز اقاقی ها را
از ته قلب و دلش مي بوسد
و دعا مي کند اين بار که تو
با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشيد شوی
و پر از عاطفه و عشق و اميد
به شب معجزه و آبی فردا برسي…

شنيدم که چون قوی زيبا بميرد

 فريبنده زاد و فريبا بميرد

 شب مرگ تنها نشيند به موجی

 رود گوشه ای دور وتنها بميرد

 درآن گوشه چندان غزل خواند آن شب

 که خود در ميان غزل ها بميرد

 گروهي بر آنند که اين مرغ شيدا

 کجا عاشقی کرد آن جا بميرد

 شب مرگ از بيم آن جا شتابد

 که از مرگ غافل شود تا بميرد

من اين نکته گيرم که باور نکردم

 نديدم که قوی به صحرا بميرد

 چو روزی ز آغوش دريا بر آمد

 شبی هم در آغوش دريا بميرد

 تو دريای من بودي آغوش واکن

 که مي خواهد اين قوی زيبا بميرد

مهربون من

تا وقتي كه تو هستی، تا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست

تا زماني كه دستهای گرمت همراه دستای خسته ی منه

تا وقتي كه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگرون منه

تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي

تا وقتي كه شونه های تو امن ترين جاي دنياست براي من

من زنده هستم براي زندگی كردن با تو

آنگاه دل به تو خواهم داد

تنها صدايم کن

آنگاه تمامي وجودم نام تو را زمزمه خواهد کرد

تنها تو يادم کن

آنگاه با تو خواهم بود

با تو خواهم ماند

با تو خواهم خواند

آنگاه با تو مي گريم با تو مي خندم

و در درياي پر تلاطم قلبت چون قطره اي نا چيز خواهم ماند

تنها تو يادم کن

آنگاه در وجودت گم خواهم شد

و زورق قلبم  را به دست بادبان عشقت خواهم سپرد

آري

تنها تبسمي از سوي تو کافيست تا از ژرفاي وجودم عشقت را حس کنم